<< vorige | Hoofdmenu | Volgende >>

de ommekeer


De periode van 1 tot 4 jaar was eigenlijk heel onbezorgd. Florijn is een heerlijk gezellig jochie dat zonder een spoor van verlegenheid overal op af stapt. Zijn spraak ontwikkelde zich normaal, hij was alleen niet zo'n prater, meer een doener.

Wel waren er achteraf gezien een paar dingen bijzonder. Hij was oostindisch doof, dachten wij. Als hij speelde en je riep hem kwam er geen reactie. Soms ook niet als hij je recht aankeek. Geen zin dachten wij, een dromer dachten wij. Ook kon hij erg kwaad worden als je hem zijn spel niet af liet maken, peuterpubertijd, eigen willetje dachten wij. Als hij iets zag dat zijn aandacht trok (bijvoorbeeld een tractor met viskar op het strand) nam hij de benen en ging recht op zijn doel af. We konden roepen wat we wilden maar stoppen of terugkomen, ho maar. De enige mogelijkheid die je had was erachteraan rennen en hem fysiek tegenhouden. Dan keek hij je met grote dromerige ogen aan alsof hij dacht: waar maken jullie je zo druk om? Een weglopertje dachten wij...

Toen hij bijna twee was, ben ik weer gaan werken en ging Florijn twee dagen per week naar het kinderdagverblijf. Hij had het daar onmiddelijk naar zijn zin. De leidsters waren verbaasd over hoe weinig aandacht hij vroeg, Hij vermaakte zich prima met het speelgoed en kon urenlang rijen maken van de auto's in de vensterbank. Ideaal zo'n kind toch? Een ander verhaal werd het als er iets moest. Stoppen met spelen en aan tafel komen bijvoorbeeld.... Hier maakte hij geen drama van met huilen of schreeuwen ofzo, maar hij deed het gewoon niet. Hij ging stoicijns door met zijn spel tot het klaar was en dan kwam hij aan tafel.

Het kwijlen bleef voortduren en toen dat bij drie en half jaar nog niet over was zijn we met hem naar logopedie gegaan. Zij constateerde een normale spraakontwikkeling en gaf wat oefeningetjes mee voor de mondspieren. Hierdoor verbeterde het kwijlen iets, vooral omdat Florijn zich er wat bewuster van werd. Bij televisiekijken of spelen werd het slikken nog wel eens vergeten.

En toen werd hij 4 jaar en mocht hij naar de basisschool. Aanvankelijk was hij heel enthousiast maar na een paar dagen vond hij het wel mooi geweest en wilde hij weer terug naar de peuterspeelzaal. Tijdens de eerste dagen op school kwam zijn juf naar me toe en zei "we vinden hem motorisch zwak, vind je het goed als we hem een keer aan de schoolfysio laten zien?" Diep beledigd was ik! Zwak? mijn kind? Nog nooit had iemand zoiets tegen me gezegd, niet op het consultatiebureau, niet op het kinderdagverblijf, niet op de peuterspeelzaal..... Hij vond zelf aankleden gewoon niet zo belangrijk, en hij was inderdaad wel wat onhandig maar zwak?

Toch stemde ik ermee in dat de fysiotherapeute eens naar hem zou kijken maar ik was ervan overtuigd dat er niets met hem aan de hand zou zijn. En dat was ook zo. De fysiotherapeute deed wat oefeningetjes met hem en constateerde dat hij inderdaad niet zo handig was maar dat hij alles kon wat hij voor zijn leeftijd zou moeten kunnen. We moesten het maar afwachten, Florijn was ook erg groot voor zijn leeftijd en daar zou zijn onhandigheid ook vandaan kunnen komen. Over een half jaar zou ze nog eens naar hem kijken. Opgelucht haalde ik hem uit school. Zie je wel, niks aan de hand.

Een paar maanden later, januari 2009 Florijn was 4.3 jaar oud, liep hij voor me uit en toen zag ik het ineens heel duidelijk: Hij had een vreemd loopje. Van de ene op de andere dag was het er. Dat weekend gingen we naar de geitenboerderij met opa en oma en ook hen viel het op. Ik probeerde het voor mezelf goed te praten: groeispurt, regenlaarsjes, schoenen te klein.... Maar iets in mij begon te knagen. Voor de zekerheid maakte ik een afspraak bij de huisarts. Ik ging een beetje uit van een antwoord als: hoort erbij, komt vaker voor, fysiotherapie.... Maar zo liep het helemaal niet. Ze liet Florijn een paar keer heen en weer lopen en zei toen: "k kan me voorstellen dat je je zorgen maakt, ik zal zo snel mogelijk een afspraak voor jullie maken bij de kinderarts" En op dat moment viel het kwartje bij mij pas echt goed: hier klopt iets niet. Er is iets mis, er is iets goed mis met mijn kind.

 

 wordt vervolgd
27 Januari 2012 Permanente link Google Feed MSN Reporter




Reacties
Naam
(typ de letters en cijfers over)
E-mail
:-) :-d ;-) :-o :-p (h) :-@ :-s :-$ :-( :'( :-| (a) (l) (6) (?) (!) (i) (>) (y)
Outlet NL female 140915 - 030216 468x60


Weblog
Brochures.nl Begin pagina
loggy.nl Home
Weblog maken
RSS Feed

Abonneren!

BLOG
dagboek
werken
pakketservice
Het leven vieren
Greet
afscheid
andere ogen
schoen zetten
Florijn is 11!
Hoge pieken...
zomer
zondagmiddag
cursusje Gordon
Doe maar gewoon
Samen
als het maar gezond is
stout
hoe het zou zijn
Hoe het gaat
mooie jongens
Kindervallei
UNIEK
Groep 3
killer
boshoeve
niet normaal
Bijna gezellig
opa
Voor en na
sterk
er kan nog meer bij
kan ik dit wel?
Dankbaarheid
IK BEN PERSIE!
Op naar een nieuw jaar
Veel te veel te veel
wijsheid
sint nicolaas
Een eigen huis
lang zal die leven
villa Pardoes
slechte moeder
onhoudbaar
terug in het ritme
kop in het zand
don't worry be happy
een aap in een camper
Eenzaam
Sociaal leven
de groene draak
oost west ASbest
slimmerik
Zaterdag
Reality check
Een nieuw jaar
doorgaan
achteruitgang accepteren
Anders
hoe ga je er mee om?
Tristan ook
De diagnose
Prins Florijn
de laatste strohalm
verwachtingen
Hoera Florijn fietst weer
Mytylschool
hulpmiddelen
tadaaa

Florijn's verhaal

Foto's
een kleuter van 8 jaar
het zal toch niet....
het begin van de zoektocht
de ommekeer
de geboorte

ons gezin