<< vorige | Hoofdmenu | Volgende >>

Samen


Als alles tegelijk komt voel ik mij verscheurd door schuld. Florijn is ziek. Snipverkouden, hoesten, waterige ogen. Toch overwoog ik vanmorgen serieus om hem naar school te doen. Paracetamol had ik al gegeven, spalken aan, hop in zijn aangepaste stoel aan het ontbijt. Er staan vandaag drie ziekenhuisafdpraken op het programma voor Tristan. De oogarts, de ortoptist en de kinderarts. De oogarts zie ik al weken tegenop omdat ik weet dat oogproblemen bij zijn stofwisselingsziekte horen. De schoolarts constateerde bij het laatste bezoek dat hij weer minder regels van de kaart kon lezen.....
Tobbend over tristan's ogen kijk ik naar de lodderige ogen van Florijn. Ik besluit dat dit zo niet kan. En bel het busje af. Maar wat nu? Ziekenhuis toch maar afbellen?  Ik heb maanden op deze gecombineerde afspraak gewacht. Niet dat ik ernaar uitzie... Maar ik heb speciaal vrij genomen en als de afspraken verzet moeten worden gaat het maanden duren voor het weer lukt.
Ik regel het wel, zegt Ferry. Maak je maar geen zorgen ik blijf bij Florijn, tot de zorgverlener er is. Maar je moet werken? Zeg ik. Het komt goed zegt hij. Wat hou ik van die man. We hebben samen al zoveel meegemaakt en er komt nog veel meer aan. Maar in een leven waar alles op losse schroeven staat is een ding zeker: wij horen bij elkaar

11 April 2016 Permanente link Google Feed MSN Reporter




Reacties
Naam Pien @ 21:52 15-Apr-2016
Mooi geschreven Nicole! Superfijn dat Ferry bij kon springen. Ik hoop dat de griep Florijn weer over is en dat de onderzoeken voor Tristan meevielen (en vooral de resultaten).

Naam
(typ de letters en cijfers over)
E-mail
:-) :-d ;-) :-o :-p (h) :-@ :-s :-$ :-( :'( :-| (a) (l) (6) (?) (!) (i) (>) (y)
Outlet NL female 140915 - 030216 468x60