<< vorige | Hoofdmenu | Volgende >>

Gelukkig nieuw jaar


De overgang van een oud naar een nieuw jaar vind ik altijd lastig. Op Facebook lees ik de terugblikken en wensen. Het maakt ons eenzaam. Die wereld is niet de onze. Zowel terug als vooruit kijken is pijnlijk. Wij leven alleen vandaag. Zoals in Tristan’s lievelingslied: alsof het je laatste dag is. Zoiets. Uiteindelijk weet niemand hoe laat het is. Ook de mensen met hun mooie terugblikken en wensen niet. Het grootste verschil is dat wij dit misschien iets beter beseffen. 

Soms is terugkijken onvermijdelijk. We gingen een paar dagen naar een hotelletje in Utrecht. De jongens vinden dit geweldig en wij uiteraard ook. Bowlen, zwemmen, uitgebreid ontbijtbuffet, uit eten... heerlijk. Genieten kun je aan onze kinderen wel overlaten: ze genieten voluit; grenzeloos. 
Natuurlijk genieten wij ook, maar toch ligt het voor ons anders. Een jaar geleden waren we hier ook. Wij zien het verschil dus extra duidelijk. De afstand tussen toilet en bed lijkt groter, de kamer lijkt kleiner, Florijn is zwaarder. De vraag ‘ hoe lang lukt dit nog’ Hangt stil tussen ons in. We proberen te negeren, we vinden genieten belangrijker. We zijn nu hier en volgend jaar zien we wel weer. Maar toch: er zijn sijpelen zorgen door onze geluksbubbel. Florijn ligt languit naast zijn bed: zijn benen houden zijn lange puberlijf niet meer. We hijsen hem samen van de grond. Het bed is te hoog, het gangetje te smal. Als we hem moeizaam onder zijn dekens hebben gestopt zegt hij: ‘het komt allemaal door de stofwisselingsziekte...’

Die momenten, dat hij het zelf moeilijk heeft, zijn voor ons het allermoeilijkst Je wilt je kind verdriet besparen maar we kunnen niet voorkomen dat hij soms zelf tegen de onmogelijkheden aanloopt die bij deze ziekte horen. We gingen naar zijn lievelingsplek op aarde: het spoorwegmuseum. Stoomtreinen overal: de hemel voor Florijn. Er is een attractie die niet toegankelijk is voor mindervaliden. Dat negeerden we altijd stelselmatig. We namen hem tussen ons in en voordat de medewerkers goed en wel beseften dat hij niet liep maar aan ons hing, hadden we hem al in het karretje geplant. Knappe jongen die ons er nog uit kreeg. Maar nu: 1.70 en 58 kilo dood gewicht.... we zagen het niet zitten. Ferry heeft al rugklachten en alleen lukt het me zeker niet. Maar leg dat Florijn maar eens uit.

Voordeel van zijn verstandelijke beperking ( elk nadeel heb zijn voordeel) is dat hij heel vluchtig is. Zo’n moment van besef is snel weer voorbij. Hij is makkelijk af te leiden. Zodra hij een andere gave trein ziet is zijn probleem weer vergeten. Jaloersmakend soms. En wijs. Want wat heb je eraan om in teleurstelling te blijven hangen? We kunnen veel leren van kinderen als Florijn💕

Gelukkig nieuw jaar iedereen, in ieder geval een heel mooie dag vandaag



05 Januari 2020 Permanente link Google Feed MSN Reporter




Reacties
Naam
(typ de letters en cijfers over)
E-mail
:-) :-d ;-) :-o :-p (h) :-@ :-s :-$ :-( :'( :-| (a) (l) (6) (?) (!) (i) (>) (y)
Outlet NL female 140915 - 030216 468x60


Weblog
Hoe werkt het? Klik hier
Begin pagina
loggy.nl Home
Weblog maken
RSS Feed

Abonneren!

BLOG
dagboek
11
Rechtdoor
Botox
werken
pakketservice
Het leven vieren
Greet
afscheid
andere ogen
schoen zetten
Florijn is 11!
Hoge pieken...
zomer
zondagmiddag
cursusje Gordon
Doe maar gewoon
Samen
als het maar gezond is
stout
hoe het zou zijn
Hoe het gaat
mooie jongens
Kindervallei
UNIEK
Groep 3
killer
boshoeve
niet normaal
Bijna gezellig
opa
Voor en na
sterk
er kan nog meer bij
kan ik dit wel?
Dankbaarheid
IK BEN PERSIE!
Op naar een nieuw jaar
Veel te veel te veel
wijsheid
sint nicolaas
Een eigen huis
lang zal die leven
villa Pardoes
slechte moeder
onhoudbaar
terug in het ritme
kop in het zand
don't worry be happy
een aap in een camper
Eenzaam
Sociaal leven
de groene draak
oost west ASbest
slimmerik
Zaterdag
Reality check
Een nieuw jaar
doorgaan
achteruitgang accepteren
Anders
hoe ga je er mee om?
Tristan ook
De diagnose
Prins Florijn
de laatste strohalm
verwachtingen
Hoera Florijn fietst weer
Mytylschool
hulpmiddelen
tadaaa

Florijn's verhaal

Foto's
een kleuter van 8 jaar
het zal toch niet....
het begin van de zoektocht
de ommekeer
de geboorte

ons gezin